Konstytucja biznesu

Konstytucja biznesu jest pakietem 5 ustaw, które dotyczą ważnych zmian w prawie gospodarczym. Są to:
1. Prawa przedsiębiorców.
2. Ustawa o Rzeczniku Małych i Średnich Przedsiębiorców.
3. Ustawa o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy.
4. Ustawa o Zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium RP.
5. Ustawy - przepisy, które wprowadzają ustawę - Prawo przedsiębiorców i inne ustawy, które dotyczą działalności gospodarczej.     

Konstytucja biznesu ma przede wszystkim wpłynąć na relacje przedsiębiorców z urzędami, na prowadzenie działalności, a także na obowiązki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Wprowadzenie konstytucji biznesu ma również wpłynąć na zakończenie ucieczki rejestracji działalności gospodarczej za granicą. Aktualne przepisy mają być bowiem przyjazne zarówno jeżeli chodzi o ich interpretacje, jak i zakładanie działalności. 

Korzystanie z karty podatkowej – kto ma taką możliwość?



Karta podatkowa to jedna z najprostszych form opodatkowania działalności gospodarczej w polskim systemie podatkowym. To najlepsze rozwiązanie dla osób, które nie zatrudniają wielu pracowników. Naczelnik urzędu Skarbowego ustala wysokość podatku.


Nie każdy może korzystać z karty podatkowej. Zależy to od decyzji urzędu skarbowego. Z tego sposobu mogą korzystać:
osoby fizyczne;
- spółki cywilne osób fizycznych;
które spełniają określone wymagania.

Karta podatkowa jest fakultatywną formą opodatkowania, czyli zależy od wyboru podatnika.

Ten sposób opłacania podatków jest dla osób, które prowadzą działalność:

- usługową lub wytwórczo-usługową,
- usługową w zakresie handlu detalicznego żywnością, napojami, wyrobami tytoniowymi oraz kwiatami, z wyjątkiem napojów o zawartości powyżej 1,5% alkoholu,
- usługową w zakresie obnośnego i obwoźnego handlu detalicznego artykułami nieżywnościowymi, z wyjątkiem handlu paliwami silnikowymi, środkami transportu samochodowego, ciągnikami rolniczymi i motocyklami oraz z wyjątkiem handlu artykułami nieżywnościowymi objętego koncesjonowaniem,
- gastronomiczną – jeżeli nie jest prowadzona sprzedaż napojów o zawartości powyżej 1,5% alkoholu,
- w zakresie usług transportowych wykonywanych przy użyciu jednego pojazdu
- w zakresie usług rozrywkowych,
- w zakresie sprzedaży posiłków domowych w mieszkaniach, jeżeli nie jest prowadzona sprzedaż napojów o zawartości powyżej 1,5% alkoholu,
- w wolnych zawodach, polegającą na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego,
- w wolnych zawodach, polegającą na świadczeniu usług weterynaryjnych, w tym również sprzedaż preparatów weterynaryjnych wymienionych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym,
- w zakresie opieki domowej nad dziećmi i osobami chorymi,
- w zakresie usług edukacyjnych, polegającą na udzielaniu lekcji na godziny.


Zerowa zaliczka na podatek dochodowy

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nakłada na przedsiębiorcę obowiązek odprowadzania zaliczki na podatek dochodowy. Zazwyczaj są one opłacane miesięcznie, jednak w niektórych przypadkach są regulowane kwartalnie bądź w sposób uproszczony.
Zaliczka na podatek dochodowy to różnica pomiędzy podatkiem należnym od uzyskanego dochodu, a sumą zaliczek należnych w poprzednich miesiącach. Wyjątkiem jest zerowa zaliczka na podatek dochodowy, czyli sytuacja gdy kwota do zapłaty nie istnieje. W takiej sytuacji nie ma obowiązku informowania o tym urzędu skarbowego ani składania jakichkolwiek wyjaśnień. Wszystkie zaliczki na podatek dochodowy muszą bowiem zostać wykazane w rocznym zeznaniu podatkowym. Przedsiębiorca nie opłaca toteż podatku miesięcznie bądź kwartalnie, a jedynie w wyznaczonym terminie.
Podatnicy, którzy zadeklarowali uproszczoną formę zaliczki na podatek dochodowy muszą wpłacać stałą kwotę podatku dochodowego, a więc sytuacja, w której wystąpi zerowy podatek dochodowy nigdy nie będzie miała miejsca.

Zobacz także jaką funkcję pełnią podatki -> KLIK